Nais

mércores 08 novembro 2017

Levántome cun sono de rareza

inverosímil, depositar a confianza

nunha Patria que non existe, so podemos

vela a ollos dos narradores de historia.

Amanecin desperto dunha noite corta

as bolsas estaban nun intre de incerteza

que amolaba días negros e días grises

mentres o Pobo pasmado dixería columnas lexitimas.

Envolvín a mirada nos papeis obrigado

pola dubida, de coma se engana

o Pobo con difamacións e mentiras

que logo repercute no andar diario de cada quen.

Salvar algo que defendiamos tod@s

coma era unha Europa unida, onde

non valía todo, senón era DEMOCRATICA,

vémonos enzofaudos nunha economía  a hileriana.

Pensaba eu mentres tomaba un café

coma pode ser ca economía dos países

esvaece as vidas humáns coma si fora

lixo que cada día se tira ao contenedor.

Aine, o poder da corrupción non ten

limites, cando se atacan as estruturas

dos seus órganos, son feras de presa

que comen si fai falla a prea, con tal de facer un €.