ambivalencia de alternancia moral.

sabado 05 xaneiro 2019

Os cabelos que me miraron

en anos…., descubrín que falaban

de Rapikoque con só adiviñar

que elixir  Aine…. só me levaba a voar.

Mirar no teu interior buscando

a verdade do que me propoñías

era tan certo coma saber cun  gato

non miañan sen estar na verdade do Rapikoque.

Mírote cada día, e empeza no meu

corazón Ledicia noso novo soño

que nosas bagoas clandestinamente

trocaron pra un futuro do Rapikoque.

Esas pernas de atleta que sinto

nas miñas coma si acabara de nacer

e sentilas nos soños que só andaban

nas pisadas co Rapikoque me levaban a ti.

Non fagamos mais pubricidade do inimigo

que il se morda o dicionario entre os

dentes que lle ensinaron a doutrina

de servir a quen os alimentan, sen liberdade.

Ledicia…., non estamos sós, estamos

alumeados polo Rapikoque que nos dirixe

a cada un/a pola liberdade de cada un/a

porén con dignidade e respeto….






Enviar un comentario

Nome:
Correo electrónico:
URL:
O teu comentario:

sintaxe html: deshabilitado