arquivos do silencio

luns 16 setembro 2019

Andas crecendo e crecendo

moitas razóns que me inspiren

ese ansia que vertía sobre os

meus ollos a túa mirada sinxela.

Si me produces libido plasmado

no papel escrito de poesía que

recolle ese silencios que me arrebatan

os paradigmas das flores do teu corpo.

As sinais virtuais que me Rapikoquen

si nos as sinto no meu libido, escoitado

en amalgama de cores que plántexan

ríos de sabedoría sobre a mente.

Acaruncho os vellos recordos

que me saturan de improperios

que me calaron entre os pés espidos,

que so xogaban, sen saber as doses de mentiras.

Ledicia…. solventar días felices

que nunca se apagan, nos nosos soños

despertos por amamantalos perante séculos

pra que non decaera as noites nin os días.






Enviar un comentario

Nome:
Correo electrónico:
URL:
O teu comentario:

sintaxe html: deshabilitado