faragullas....

mércores 01 agosto 2018

Avanzando cara o cagarreiro

iso depositou a sustancia

entrecomiñada polo pasarela

onde un fillo deus pechou a cancela.

Avasalando ao persoal con

técnicas de presión, esgrimía

o carácter dun fillo de deus

que ennegrecía toda súa faciana

A esterqueira do reino, onde

o palacio situábase, esborrallándose

segundo os días pasaban pola pasarela

pola que desconfiaba da súa propia propaganda.

A tormenta no seu interior adoecía

dos milagres cos fillos de deus envolvían

na sede de fame destrutora, requiría

de axuda externa que lle fixera a labranza.

O pobre apremado polas súas

estupideces empalmaba sobre o

sucio que facer a ira que iso

lle producía entre os vendavais da terra.

…. aplomar o pensamento nos intres

diarios, son necesidades básicas

cos humáns requiren de respecto

pra que no futuro non aia indignación.






Enviar un comentario

Nome:
Correo electrónico:
URL:
O teu comentario:

sintaxe html: deshabilitado