Marexadas

venres 23 setembro 2016

Porque o limite de escribir

nunha liberdade que transcenda

a costas dun poder corrupto

da ás de crecer sen abafar o mundo.

Arelo chegar o dominio das verbas

que involúcrense no Pobo

pra que cando necesite subscribir

ca fame deturpa os corpos, pódese sobrevivir.

A luz coa que vertebran as mentes

os silencios por medo a opinións

que degoiran verter sobre o Pobo

as bandurras que citan prensa innobre.

Nosa sabedoría esta trocada

por non dignificar os soños

que embalantonan o poder, do sufrimento

pra abrollar destinos co Pobo desexa.

Valorar co Pobo arrepaña os alaridos

cos de traxe inculcan directrices

que lle fan crer que son soberbiamente

intocables ante os ouveos dos lobos.

Aine, o vento suca os mares

onde as mareas mobilízanse con acritudes

que o Pobo resposta coas miras

dun futuro enriquecedor pra o mundo.






Enviar un comentario

Nome:
Correo electrónico:
URL:
O teu comentario:

sintaxe html: deshabilitado