Roseira

venres 07 outubro 2016

Os dedos, encantan

a pel que acubilla

teu corpo en planos

que inculca o mirar.

Toda a relatividade

có iris desprende

entre distancias opacas

salpican o cerebelo de cóxegas.

O enfrontamento

cós ollos dirimen no

paisaxe, zumegan nos oídos

extasiando a mente humana.

!Vertebrar! os sentidiños

en intres dunha elección

que xurda dun elemento,

a forza da valentía reaccionaria.

Escatimar en erros                 

onde os sonos viran

por camiños pedregosos,

é sentir co Pobo crece.

Aine, os cores ca natureza

nos da, é beleza do mundo

que con só coidar dela

o amor florece en flores.






Enviar un comentario

Nome:
Correo electrónico:
URL:
O teu comentario:

sintaxe html: deshabilitado