tormentas da natureza.....

domingo 31 maio 2020

Xa ves, mírote coma te miraba

e mirábate coma te miro

só que agora no destino

nos fan que nos miremos.

O pasado que desmémbrana

o odio, a luxuria, a envexa,

perante anos, hoxe buscan en nos

o rancor polo que, nos fixeron, !non somos iguais!.

Maña cando vos levantedes

xa fixen moito traballo, que non quere

dicir que chorara por voso

encontro coas miñas gañas de sentirvos.

Relativamente estamos lonxe

das nosas vivendas, outr@s tamén

o están, non é o mesmo que antes

cando a soidade abarcaba os balcóns de aplausos.

Ledicia….. chegar por medio do universo

a luz que faltaba a nosos lares expoñendo

a súa calidade de dama , que na mirada

que expón sobre crecer coma o POBO vai…..






Enviar un comentario

Nome:
Correo electrónico:
URL:
O teu comentario:

sintaxe html: deshabilitado