unha nai, son moitas mais

mércores 06 maio 2020

As bagoas choran

porén coma “dicimos”

as bagoas non choraban

o sufrimento dunha nai…

Mentres nos vimos ao mundo

choramos seu saber o porque

debuxamos a saída a vida

despois de estar buceando…..

A natureza vainos formando

nun corpo que nos vai dirixir

o resto da vida, porén cando

saímos un mundo escuro nos pechaba…

Crecemos pouco a pouco querendo

comer o”o mundo”, somos ceibes ata

que sombras nas mentes fan meladura

parando nosos soños, a nos dirixen  coma ovellas…

En troco as mulleres sometíanas

a un só cometido parir e parir, cociñar e cociña

sen que o seu mundo existira

borrándolles súa historia pasada…

Ledicia…. conmemoramos iste

día unidas e unidos recordando o sufrimento

que tiveron por ser nosa cova

onde o seu tesón nos ensinou un mundo millor…..!!!!!






Enviar un comentario

Nome:
Correo electrónico:
URL:
O teu comentario:

sintaxe html: deshabilitado