Xitana....

sabado 27 xullo 2019

Parafraseando túa mirada

que me impregna de sólidas

verbas, que xuntan conciencias

que derivan en luces de silencio.

Nalgures depósitos as mañas

os porvires que me receitas

de palabras diáfanas, a viva voz,

porén Rapikoqueo ao escoitalas.

O serán deseña un cor que sobre

o corpo que levas nos soños impostos

polo propio estases que pintas no

curazón do teu amado poeta.

O salitre da respiración do mar

que me ensina cada vez que miro

os ollos ensamblados na auga

limpa de inimigos cós desprezan.

Ledicia…. os beizos perdidos

polo mundo bican doses de verdades,

que nunca, as mentiras, dos antepasados

que falan, en boca de vellos verdes ignorantes.






Enviar un comentario

Nome:
Correo electrónico:
URL:
O teu comentario:

sintaxe html: deshabilitado