coma escarpias

sabado 02 decembro 2017

A loita polo Ártico de millóns

de cidadáns, enfróntanse as mafias

que co afán económico destrúen

a sabia dese corpo que é a terra.

Na miña mente cada vez realizase

unha revolución de verbas e pensamentos

que me levan a pensar co noso machismo

o temos que ir aparcando e dando sentido a paridade.

O mundo está dividido en comunidades

onde as súas culturas desenrola historias

que no futuro exaculan doses de dignidade

pra espallar súa sabedoría pol@s turistas cás visitan.

O opio de Pobo, non pode embargar

as comunidades, senón son elas as que

apartan do poder, os alicerces que invitan por dominio

as destrucións dos pensamentos, pra non ser ceibes.

As envexas entre comunidades provocan

desidia, loitas, e ignorancia do Pobo,

a salubridade da vida lévanos a crer

en estatutos que coordinen un mundo sen hipocrisías.

Aine, a túa utopía é tan real

coma a miña poesía, verificando o rapikoque

cás sociedades futuristas non empeñen o legado

da terra coma unha luxuria do home sobre a vida.